Bezcennym klejnotem Ziemi Bocheńskiej jest modrzewiowy kościół św. Leonarda wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO ? perła na Szlaku Architektury Drewnianej. Kościółek zbudowany został pod koniec XV wieku, z drzewa modrzewiowego, na miejscu starszego kościoła z 1411r. znajdującego się w miejscu dawnej gontyny pogańskiej. Korpus kościoła został otoczony w XVII w. dookolnie biegnącymi otwartymi sobotami (podcieniami), nadającymi bryle świątyni dodatkowego uroku. Dawniej takie soboty służyły zazwyczaj za miejsce noclegu dla wiernych przybywających z odległych stron na niedzielną mszę świętą. Do wnętrza świątyni prowadzi troje drzwi, ale czynne jest tylko jedno od strony południowej. Wraz z wejściem do kościoła wyłania się surowe, proste, ale piękne i szlachetne wnętrze. Małe okienka wpuszczają niewiele światła, toteż w świątyni panuje półmrok, nastrój skupienia sprzyjający modlitwie jak i kontemplacji gotyckiego piękna. W kościele znajdowały się dawniej trzy zabytkowe tryptyki św. Leonarda z ok.1500r., św. Mikołaja z ok. 1530r. i Adoracji Dzieciątka Jezus z końca XV w. Zostały skradzione w 1992 roku, a następnie odzyskane. Zdecydowano się jednak umieścić je w Muzeum Diecezjalnym w Tarnowie. Dziś w Lipnicy można podziwiać ich kopie. Ponadto w kościele zobaczyć można grupę Pasji na belce tęczowej, w skład której wchodzą krucyfiks oraz figury Matki Boskiej i św. Jana, barokowe obrazy na południowej ścianie nawy oraz gotycką płaskorzeźbę Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny z XIV wieku. Ciekawym elementem jest też belka podtrzymująca ołtarz od tyłu. Rzekomo jest to dawna rzeźba Świętowita. W posadzce nawy znajduje się płyta nagrobna Antoniego Ledóchowskiego, ojca sióstr bł. Marii Teresy i św. Julii Marii. W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajduje się stary cmentarz założony w 1711 r., na którym zachowało się wiele cennych nagrobków z XIX w. z elementami vanitas (kościotrupa).