Sikornik, od 150 lat znany także pod nazwą Wzgórze Św.Bronisławy to fragment Pasma Sowińca w Krakowie, pomiędzy Wisłą a Rudawą. Na szczycie tego masywu wzniesiony jest Kopiec Kościuszki. Ten stosunkowo młody twór bije krakowską konkurencję (kopce Wandy, Kraka i Piłsudskiego) na głowę w kwestii popularności. Czy słusznie? Plusem jest z pewnością przepiękna panorama miasta rozciągająca się ze szczytu mierzącego 34,1 m wysokości wzniesienia. Popularność kopca wiążę się również z estymą, jaką sam Kościuszko cieszył się w Krakowie. Opinia publiczna domagała się wzniesienia monumentu upamiętniającego Naczelnika, rozpoczynając zbiórkę pieniędzy na ten cel. Nie potrafiono się jednak zdecydować, jaki sposób uczczenia byłby odpowiedni. Ostatecznie, w 1820 roku zdecydowano się usypać kopiec na kształt istniejących w Krakowie od prawieków kopców Krakusa i Wandy. Stawiano je za wzór trwałości i niezniszczalności, podkreślano, że zostały one wzniesione wspólnym wysiłkiem całego ludu, i że takiej budowli nie zdołają obalić wrogowie. Wyjątkowości budowili dodaje fakt, że zawiera ona ziemię z pól bitewnych Powstania Kościuszkowskiego (Racławice, Maciejowice i Dubienka) oraz amerykańskiej wojny niepodległościowej. Na skutek potężnych ulew w 1997 r. kopiec uległ poważnemu uszkodzeniu. W celu ratowania wzgórza powołano Komitet Honorowy Ratowania Kopca Kościuszki, który zbierał pieniądze na remont i dzięki jego wysiłkom w 2001 roku ponownie udostępniono kopiec zwiedzającym. Krakowianom kopca zachwalać nie trzeba, a dla przyjezdnych przydatna informacja - pod Kopiec można dojechać autokarem/samochodem, bowiem jego zaparkowanie nie stanowi żadnego problemu. Co więcej, przy kasie biletowej znajduje się stojak na rowery, do którego łańcuchy zabezpieczające są bezpłatnie wypożyczane w kasie. Dodatkowo na Kopiec Taduesza Kościuszki kursują dwie linie autobusowe: 100 i 101. Autobus nr 100 odjeżdża na Kopiec z Salwatora, zaś autobus nr 101 odjeżdża na Kopiec z Ronda Grunwaldzkiego. Na Kopiec można również dotrzeć pieszo wyruszając z Salwatora (na Salwator dojeżdża kilka linii autobusowych nr. 109, 209, 229, 239, 249, 259, 269, 409 i tramwajowych nr. 1, 2, 6) i kierując się w górę ulicą św. Bronisławy, a następnie aleją Waszyngtona. I taki właśnie spacer jest prawdziwą frajdą, bo samo wzniesienie, moim skromnym zdaniem ustępuje czarem i magią kopcu Kraka gdzie tajemnica czai się w każdym prawie źdźble trawy:)