Światło latarni morskich jak zwiastun dobrej nadziei ,albatros, jest dla żeglarzy świadectwem bliskości brzegu i bezpiecznego, zacisznego postoju przed dalszą wędrówką po morzach i oceanach. Jednym z takich zwiastunów dobrej nadziei fajną weekendową atrakcją jest Latarnia Morska w Kołobrzegu. Pierwsze światło nawigacyjne pełniące rolę latarni morskiej rozbłysło w Kołobrzegu w roku 1666 z wieży wybudowanego właśnie budynku zarządu portu. Miało ono jednak charakter okazjonalny tzn. zapalano ogień tylko wówczas, gdy do portu zbliżał się jakiś statek. Dopiero w roku 1878 znajdujemy dokładne informacje o latarni jako świetle nawigacyjnym w spisie latarń oraz w locji. Od roku, 1866 czyli 200lat od pierwszego zapalenia światła, latarnia morska w Kołobrzegu paliła się, co noc. Światło zasilane było olejem rzepakowym w lampie Fresnela. Zużywano go 77,6 kg w ciągu roku. Do zadań latarnika należało w szczególności pilnowanie, aby ogień palił się bez przerw, aby w zanadrzu znajdował się zapas oleju oraz niedopuszczanie do zadymienia optyki. Laterna znajdowała się na wysokości 7,8 m n.p.m. i miała zasięg ok.5 Mm (mila morska 1852 m ). Świeciła ona światłem białym. Trzydzieści lat później tj. w roku1896 wg spisu latarń światło umieszczone jest na wysokości 8.6 m n.p.m. Zmienił się tylko kolor światła na czerwony. Przy zastosowaniu soczewki o ogniskowej 250 mm zasięg światła zwiększył się do 6 Mm. Umiejscowiona ona była jak poprzednio na pomalowanym na żółto budynku stacji pilotów, który znajdował się u nasady wschodniego falochronu w miejscu obecnego Bosmanatu Portu.
Dalsze dzieje Latarni Morskiej w Kołobrzegu nierozerwalnie związane są z losami potężnego fortu "Ujście? stojącego na prawym brzegu ujścia rzeki Parsęty. W roku 1627 u ujścia Parsęty wybudowany został "Blockhaus? którego zadaniem była obrona portu od strony morza. Umocnienia zostały zniszczone przez szalejący sztorm w 1709 r. Na miejscu zniszczonych umocnień w tym samym roku zbudowany został szaniec, który był widownią ciężkich walk oblężniczych w latach 1758-1761. Szczególnie ciężkie boje artyleryjskie toczone były podczas trzeciego oblężenia w 1761 r. ,kiedy to artyleria nabrzeżna ostrzeliwała flotyllę rosyjsko - szwedzką składającą się z 50 okrętów. Po zakończeniu wojny siedmioletniej Fryderyk Wielki przeznaczył potężne sumy na rozbudowę i modernizację kołobrzeskiej twierdzy.
Fort "Ujście? miał kluczowe znaczenie dla obrony miasta od strony morza. W latach 1770-1774 na miejscu poprzednich umocnień został wybudowany okrągły fort o grubych murach. Na górnej platformie fortu usytuowane były działa rozpościerając "parasol ochronny? nad całym portem. W latach 1832-1836 podczas modernizacji nadającej ostateczny kształt fortu dokonano pogrubień murów poprzez domurowanie dodatkowego płaszcza z cegły, oraz wymurowano ściany osłonowe szańca, które zachowały się do dnia dzisiejszego.
Fort "Ujście? w obecnym kształcie składa się z trzech kondygnacji. W najniższej, podziemnej znajdowały się magazyny prochu, amunicji oraz żywności .Warta uwagi jest istniejąca do dnia dzisiejszego studnia z pitną wodą. Środkowa sala, obecnie kawiarnia, była salą załogową, natomiast górna i taras były stanowiskami ogniowymi artylerii. Taras ponadto był przykryty czapą ziemną spełniającą rolę kulochwytu. W roku 1873, po wojnie niemiecko-francuskiej, Kołobrzeg stracił status twierdzy i nastąpiła demilitaryzacja. Konsekwencją tych działań również fort "Ujście? stracił na znaczeniu. W roku 1899 na szańcu fortu została wybudowana stacja pilotów o lekkiej ryglowej konstrukcji. Można ją było w razie konieczności łatwo i szybko rozebrać. Do budynku stacji pilotów od strony południowo-zachodniej przylegała 25metrowa wieża latarni morskiej o takiej samej samej konstrukcji. Obiekt utrzymany w kolorze brązowym z ciemniejszą konstrukcją ryglową przykryto dachem z gontu.

Od zakończenia działań wojennych do roku 2001 na obiekcie nie były prowadzone żadne prace remontowe ani konserwatorskie. Wpływ niszczącego środowiska morskiego, ząb czasu, zaniedbania w postaci braku wentylacji, jakiegokolwiek ogrzewania oraz braku zabezpieczenia spękanych tarasów przed penetracją wód opadowych zrobiły swoje. Nastąpiły liczne spękania i rozwarstwienia poszycia. Wciąż warto wybrać się jednak do Kołobrzega i podziwiać majestatyczne mury historii.